Mevsimlerin ying’den yang’a, yang’dan ying’e geçişlerinde insanlarda bağzı değişiklikler meydana gelir. İlkbahar ve yaz mevsimlerinde enerji artar ve aktivite hızlanır. Yang kuvvetlenmeye başlamıştır. Sonbahar ve kış mevsimlerinde ise enerji hızlanır. Yang kuvvetlenmeye başlamıştır. Sonbahar ve kış mevsimlerinde ise enerji azalmıştır. İnsan durgunlaşır, içine kapanır ve stresi artar. Bunlar ying özelliğinin artmasının bir göstergesidir. İnsanın enerji düzeyi ve dengesi, dikkat edilirse doğanın dengesi ve enerjisi ile paralel olarak azalır ya da artar.

Çinliler enerji düzeyinin yıl boyunca nitelik ve işlevlerinde beş ana değişimin olduğunu gözlemlediler. İlkbahar, bir doğuş ve büyüme mevsimi; yaz, dünyanın ısındığı, bitkilerin büyüyerek olgunlaştığı bir mevsim; sonbahar, yaprakların toprağa döküldüğü bir mevsim ve kış ise bir geri çekiliş mevsimidir. Yaşamın durağanlaşıp, coşkunlaştığı dönemler hep aralıklı olarak yaşanır. Bu durağanlaşma ve coşkunlaşma ying ve yang dengesindeki değişimle meydana gelir.

Yaratıcı enerjinin eş evresi olan bu beş element ağaç, ateş, toprak, metal ve su olarak isimlendirilir. Ayrıca bu beş element farklı farklı organ meridyenleri ile ilişkilendirilmiştir.